Nasreddin Hoca evinde otururken komşusu telaşlı bir şekilde Hocanın kapısının çalmış.
Hoca, kapıyı açınca komşusuna sorar :
─ Buyur komşu.
─ Hayrola, nedir bu telaşın ?
Komşusu Nasreddin Hocaya cevap verir :
─ Sorma Hocam başıma geleni !
─ Karımla baldızım kavgaya tutuştular.
─ Saç saça, baş başa dövüşüyorlar.
Bunun üzerine Hoca merakla tekrar sorar :
─ Komşu, peki sen onları ayıramadın mı ?
Komşusu sızlanarak cevap verir :
─ Çok uğraştım ayırmak için !
─ Ama ayırmak ne mümkün Hocam, bırak ayırmayı yanlarına bile yaklaşamadım.
Bunun üzerine Hoca tekrar sorar :
─ Pekala.
─ Bu hanımlar neden kavga ediyorlar ?
Komşusu cevap verir :
─ Bilmiyorum Hocam !
Hoca bir defa daha sorar :
─ Sakın, sen yaşlısın, ben yaşlıyım diye kavga ediyor olmasınlar ?
Bunun üzerine komşusu şöyle der :
─ Yok Hocam, başka bir konuda kavga ediyor olmalılar !
Bunun üzerine Hoca rahatlamış bir şekilde konuyu çözer :
─ Komşum, o zaman telaşlanmana hiç gerek yok.
─ Konu yaş değilse çabucak barışırlar.
─ Biz seninle konuşana kadar belki de barışmışlardır.
