Nasreddin Hocayı bir köye, Cuma namazında vaaz vermesi için davet ederler.
Kararlaştırılan gün köye gelen Hoca köylülere :
─ Bir kese altın verirseniz konuşurum, yoksa döner giderim.
Der.
Köylüler bunu duyunca şaşırırlar. Ama Hoca bir kese altını almadadan konuşmamakta kararlıdır. Çaresiz kalan köy ahalisi, güç bela herkesten para toplayarak bir kese altını Hocaya verir.
Nasreddin Hoca, harika bir konuşma yapar. Köylüler de onu can kulağıyla dinler. Cuma namazından çıkınca, aldığı bir kese altını köylülere geri verir.
Köylüler yine şaşırırlar ve Hocaya :
─ Madem geri verecektin, ne diye istedin bizden bir kese altını ?
Diye sorarlar.
Hoca da köylülere cevap verir :
─ Birincisi, beni para ödediğiniz için daha dikkatli dinlediniz.
─ İkincisi de, cebinde para olunca insan bir başka konuşuyor.
