Nasreddin Hocanın hanımı gündüzleri hep komşuları tarafından ev oturmalarına davet edilir, o da hiçbir daveti geri çevirmezmiş. Kimsenin gönlünü kırmaz, bütün davetlere gidermiş.
Nasreddin Hocanın Hanımının çok gezmesi, Hocanın bir komşusunun dikkatini çekmiş.
Günün birinde komşusu Hocaya :
─ Hocam, yanlış anlama beni, kötü bir niyetle söylemiyorum.
─ Galiba senin hanım çok geziyor.
Demiş.
Hoca da komşusuna :
─ Yok komşum, benim hanım çok gezmez.
Deyince, komşusu hanımının çok gezdiği konusunda Nasreddin Hocaya ısrar etmiş.
Bu ısrarcı tavır karşısında Hoca komşusuna şöyle söylemiş :
─ Bence yanılıyorsun komşum.
─ Eğer bizim hanım çok gezseydi bizim eve de uğrardı.
